خلاف عامل كه او مستحق جعاله مىشود اگر چه طفل مميّز بوده باشد ، و در غير مميّز و مجنون خلاف است ، قول به اجرة المثل خالى از قوت نيست ، لكن طريق سداد رعايت احتياط است به دادن اكثر أمرين مسمّى يا اجرة المثل . و كفايت مىكند در ايجاب هر چيزى كه دلالت بر عمل مخصوص به عوض نمايد ، مثل اينكه بگويد : « من ردّ عبدي فله درهم » مثلا ، و مثل « من دخل داري فله درهم » ، و مثل « من بنى جداري فله دينار أو عوض » ، و امثال اينها ، و در قبول كفايت مىكند مجرد فعل عامل ، پس قبول لفظى معتبر نيست ، بلكه در ايجاب مخاطبه به شخص معيّن نيز معتبر نيست چنانچه در صيغه‌هاى مذكوره خطاب به صيغه عموم شده . چنانچه شرط نيست در آن علم به عمل ، بلكه علم به عوض نيز ، پس هرگاه بگويد : « من ردّ عبدي فله نصفه » با جهل به نصف و به مكان آن عبد مثلا جايز و صحيح است . بلى در صورت ارادهء تشخيص و تعيين عوض لا بد است از ذكر جنس و قدر ، و اگر ذكر ننمايد در اين صورت اجرت المثل ثابت است و عقد فاسد نمىشود .